czwartek, 16 lutego 2012

Chustecznik w prezencie [D]



Po raz kolejny wracamy do decoupage. Dziś zaprezentuję Wam chustecznik, wykonany w prezencie dla znajomej.W tym dziele bardzo dużo improwizowałam, nie miałam zbyt wiele serwetek z jednym motywem, ale coś z tego wyszło.





Motywem przewodnim jest bluszcz i jakieś kwiaty. Praca zajęła mi stosunkowo krótko, bo jeden wieczór. Pod motywem można dostrzec spękania, na bazie Crackle. Spod spękań wychodzi kolor złoty, gdyż owa znajoma ma w mniej więcej w tym kolorze łazienkę, w której, mam  nadzieję zadomowi się chustecznik.

 Co tu więcej pisać.... Zima za oknami na całego, dosyć mocno sypie śnieg.
Trzymajcie się ciepło pozdrawiam.


poniedziałek, 6 lutego 2012

Coś ciepłego na główkę i szyję [D]



Teraz może coś na topie. Otóż jak Wam wiadomo, mamy zimę, która teraz daje się szczególnie we znaki. Bardzo lubię, jak ja to nazywam. "dzierganie" na drutach, odstresowuje mnie to po ciężkim dniu w pracy, problemów w domu. Czasami nawet w stanie robić na drutach do nocy.
Jako seniorka tego bloga, potrafię wykonywać różnego rodzaju dzieła, takie jak: czapki, szaliki, rękawiczki, skarpety, swetry, tuniki. Z wełny można praktycznie zrobić wszystko.
Dziś chciałabym Wam zaprezentować zestaw zimowy tj czapkę i szalik w dwóch wersjach kolorystycznych.

Nie będę za wile rozpisywać się o metodach, jak robić na drutach, bo nawet sama nie wiem jak to się fachowo tam nazywa. Bardzo gorąco polecam Wam BLOG, w którym każdy znajdzie coś dla siebie i może skorzystać z fantastycznych porad autorki tegoż bloga.

Oto moje prace, które nawet w najmniejszym stopniu nie umywają się prac z ww bloga.



Resztę wyrobów z dzianiny myślę, że uda pokazać mi się w kolejnych postach. I sądzę, że nie będzie trzeba na nie czekać tak długo jak na poprzednie...





Pozdrawiam wszystkich bardzo serdecznie.
Trzymajcie się ciepło ;)

"Dama" w ramce decoupage [D]

Zaintrygowana przez koleżankę, postanowiłam wrzucić jakiegoś posta na bloga. Bardzo dawno nic nowego nie dodawałam, a kolejna rzecz miała być rzekomo niespodzianką.



Dzisiejszy post będzie tyczył się, w sumie można rzec, że malarstwa. Tym razem pod warsztat trafiła niepozorna ramka z niewielkimi ubytkami z tworzywa sztucznego. Nie pochłonęła ona wiele mojego czasu,z którym ostatnimi czasy jest ciężko.
Obraz w środku jest z materiału, podszytego gąbką. Jest bardzo miły i przyjemny  w dotyku. Nie ingerowałam w naturalne piękno tejże części obrazu, a właściwie obrazka.
Obecnie obraz cieszy oko rzadkich gości, wchodzących do naszego domu, gdyż znajduje się on w przedpokoju.







Mam nadzieję, że wybaczycie mi długi okres czekania na posta, a szczególnie taka jedna Pani, która często pyta o nowości, i która daje mi do odczucia, że ją to wszystko, co tu jest zamieszczane, interesuje.
Pozdrawiam gorąco w ten mroźny okres.

poniedziałek, 19 grudnia 2011

Świątecznie... bombki [A] i [D]


Witam. Dziś chcę Wam pokazać bombki/bańki na choinkę lub jako ozdoba do okna. Swoją drogą na choinkę są nieco za duże, ale jak kto lubi ;)
Zostały one wykonane techniką decoupage. Formą, podstawą, stelażem na owy twór były bombki emaliowane kupione  w sklepie po 2zł50gr oraz przezroczyste, plastikowe bombki kupione w sklepie internetowym.




Atutem plastikowych przezroczystych bombek jest to, że można je ozdabiać również od wewnątrz, gdyż są otwierane. Jest to wielkie ułatwienie, gdyż się nie turlają.





Do ozdabiania wykorzystałam, oprócz serwetek, kleju i lakieru, brokat, konturówkę (złotą i srebrną), wstążki i znalezione ozdobniki: gwiazdki itp
Pracy było co nie miara, na wykonanie bombek miałam niewiele czasu, toteż wieczorami pracowałam pełną parą ;)







Święta tuz tuż, zatem z tej okazji pragnę życzyć wszystkim spełnienia marzeń, uśmiechu na twarzy, radości, szczęścia w miłości, pracy,a przede wszystkim wspaniałego czasu, spędzonego z rodziną.






                                                           WESOŁYCH ŚWIĄT!!!

poniedziałek, 21 listopada 2011

Etui na okulary w prezencie na mikołajki [D]



Witam garstkę podglądaczy postów ;) Zdjęcia nie są perfekcyjne z racji złego fotografa w postaci mojej osoby - gorszy dzień?, ból głowy? senność? albo po prostu brak umiejętności? ;P
Zbliża się grudzień wielkimi krokami. Rano wstaję- ciemno, wracam z pracy- ciemno. Popadam w deprechę... Muszę się czymś zająć, a że po pracy trochę mi się nudzi to robię to i owo. Szafy są skończone, młynek też, tylko jeszcze kosze nie są gotowe. W kolejnych postach przybliżę Wam sylwetkę szaf po drobnej odnowie. Tymczasem etui to moje kolejne twory.
Konie są w rzeczywistości ładniejsze niż na zdjęciach, kwiaty też. Etui mam ze sklepu po 2,5. Zgadnijcie za ile? Za 2,5zł ;) Pomalował, przykleiłam motyw i teraz grzecznie czekają do czasu jak podaruję je bliskim.



No... co by tu jeszcze.... aaa life is brutal. Czas leci nieubłaganie. Niby po pracy mam go w nadmiarze, ale jednak za mało -taka ot myśl filozoficzna=bezsensowna.
mój warsztat mieści się w budynku gospodarczym i , uwierzcie mi, czasami nie chce mi się wychodzić z cieplutkiego domku i robić, marznąc na mrozie 4-stopniowym ;) Co to będzie w styczniu. Uff aż boję się pomyśleć.
Aha i chciałam się pochwalić faktem, że dostałam (prawie w prezencie) witrynkę tj taką wiszącą, przeszkloną szafkę, która jest górą od kredensu. Ja mam zamiar ją umieścić w kuchni, gdzie moim zdaniem będzie czuła się wyśmienicie, oczywiście po koniecznych transformacjach.




Dobra koniec tego dobrego. Miejcie się.
Pozdrawiam

niedziela, 30 października 2011

Jesienna skrzyneczka ze słonecznikiem [D]


Po kolejnej długiej przerwie chce Wam zaprezentować kuferek, skrzyneczkę -jak zwał tak zwał- z motywem ze słonecznikiem. Została ona wykonana na prezent dla mojej znajomej. Celem kuferka jest bodajże przechowywanie różnych "pierdół"- czyli tego, co kobieta lubi najbardziej.
Pracy nie było szczególnie dużo. Najpierw należało rozkecić cały kuferek, aby potem do skręcić i skończyć. Bez sensu... ;P
Ładnie pokryłam powierzchnię (gotową, idealnie gładką) białą farbą, która jest chyba bazą do wszystkich moich prac. Ile to ja już litrów zużyłam?.... Potem się "przytegowało" słoneczniki. Oj tu było ciężko, gdyż miałam dylemat jak to wszystko skomponować, żeby..., żeby... było ładnie ;) Przyklejałam, odklejałam, przekręcałam, wyrywałam, zmywałam... wariacjom nie było końca, aż w końcu doszłam do końca ;P (nadużywam słowa "koniec" nieprawdaż?) Tj końca przyklejania, bo pracy przede mna na ten czas było sporo. Naokoło słoneczników pomalowałam pędzelkiem na kolor brązowo-podobny. Tu to była zabawa- slalom gigant normalnie. Nie umiem jeżdzić na nartach, więc to był, mozna tak powiedzieć, mój pierwszy raz ;p Boki zostały "malnięte" na żywy, ładny brąz. Po pokryciu całości lakierem i przykręceniu wszystkich częsci tj zawiasków, uchwytów, zameczków zakończyłam pracę z efektem widocznym na zdj poniżej, powyżej i w środku ;)








 Swoją drogą to łoneczki to ładne kwiaty i do tego jadalne, ciekawy jest świat. Tzn jakby się uprzeć to każdy kwiatek mozna skonsumować, ale ten jest taki charakterystyczny.



No, tak to by było wszystko. Teraz jestem totalnie zarobiona. Mam do roboty 2 szafy (trzecia jest w drodze), ramę do lustra, wieszaki sztuk 2 i ... aha i młynek (który idzie z postepem, już dorobiłam szufladkę ;P) no i kilka koszyków z papierowej wikliny, o których się dziś dowiedziałam (ale otrzymałam dostawę gazet, więc jest spoko, ale nie wiem kiedy ja się z tym wszystkim wyrobie) Tak więc po przyjściu ze szkoły/pracy od razu biorę się do roboty. Termin nas goni, więc w niedzielę także pracujemy, niestety. "Dzień święty święcić" - taaak każdy na swój sposób ;)
Trzymajcie się ciepło.
Pozdrawiam ;)

wtorek, 4 października 2011

Butelka pełna wina [D]


Butelkę z winem białym ''Chardonay" otrzymałam na trochę z misją nadania jej niecodziennego, odświętnego charakteru na ślub, gdyż młodzi zażyczyli sobie zamiast kwiatów, winne butelki. Możecie sobie o mnie pomyśleć: "ale fajnie idzie na weselną wyżerkę". Oj nie, nic bardziej mylnego, ja tylko wykonuje ją pośrednio dla Młodych, bezpośrednio dla bieżącego na uroczystość wujostwa.
Butelkę zaczynałam i kończyłam wiele razy: Za pierwszym podejściem wydawała mi się zbyt wieśniacka, za kolejnym mało przyozdobiona i tak wkoło, aż trafiłam na złoty środek.



Nie ma co się rozwodzić nad kolejnymi etapami tworzenia, gdyż zajęłoby to sporo miejsca i zapewne mój sposób pisania byłby dla większości niezrozumiały. Zatem odpuszczę sobie. Kreując kompozycje na butelce starałam się, aby każdy detal był paradoksalnie widoczny, a co za tym idzie dopracowany.

Przyozdabianie pełnej butelki na ślub było dla mnie tego typu pierwszym wyzwaniem. Ciężko było się oprzeć pokusie, która uwidaczniała się z każdym przechyelniem butelki, poprzez "wędrujący bąbelek" ;P efekt tej walki widać na zdjęciach - atest nienaruszony ;)




No i to na razie tyle. Pozdrawiam wszystkich