niedziela, 18 września 2011

Obrazki na deskach - decoupage [D]

Witam i z góry przepraszam za długi okres, w którym nie dodawałam postów. Byłam bardzo zajęta i teraz pragnę nadrobić zaległości,również dlatego iż "mój warsztat" przez ten czas nie wypoczywał.


Dziś chcę Wam pokazać 3 obrazki. Każdy jest inny, wykonane z dużymi odstępami czasu. Obrazki są dosyć stonowane, gdyż ich przeznaczeniem jest ściana w sypialni, która jest wykonana w stylu powiedzmy "prowansalskim". Prace posiadają wspólny punkt odniesienia w postaci motywu lawendy. Starałam się, aby każdy z nich był inny, wyjątkowy, niepowtarzalny.





Od strony technicznej, każdy obrazek składa się z deski i motywu serwetkowego. Deski zostały zamówione u znajomego stolarza, wykonane ze sklejki, doskonale imitującej drewno. Formą przypominają nieco deski do krojenia ;) Jak widać obraz można stworzyć bardzo tanim kosztem i odrobiną wysiłku. W sumie trzeba też wykazać sie pomysłowością, wyobraźnią.

 
Zwieńczeniem całej pracy jest wywiercenie z tyłu dziurki do połowy grubości deski, w celu możliwości przywieszenia na ścianie.
W ostatnim obrazku wykorzystałam technikę crackle czyli taką, której efektem są powstałe widoczne spękania wypełnione wewnątrz porporiną (takim magicznym proszkiem wróżek z bajek ;P)


Jeszcze raz przepraszam za zaniedbanie blogowania, obiecuję poprawę.
Pozdrawiam.

sobota, 3 września 2011

Prosta, bez udziwnień, rama do obrazu "Ostatniej wieczerzy" [A]

Obraz bez żadnej oprawy, taka tylko kartka, znalazłam na szafie, niedaleko maszyny do szycia. Właściwie, nie szukałam go zbytnio, tylko tak wpadł mi pod ręce, całkowicie przypadkowo. Toteż postanowiłam jakoś go uhonorować, nadać mu swojego rodzaju respektu, powagi i... nie wiem czego jeszcze- świetności?...
Dzień po odnalezieniu wzięłam się do roboty... ja to sobie lubię wynajdywać zajęcia, tym żyje... z dnia na dzień, bez perspektyw, planów na przyszłość, ale to się musi kiedyś zmienić, ale jeszcze nie teraz ;)
Należało zbić ramkę, prosto, łatwo i szybko. Poszukałam w pomieszczeniu gospodarczym, o dziwnej nazwie nadanej przez moją rodzinę "środkowy" (z tego względu, że jest pomiędzu dwoma innymi pomieszczeniami), jakiejś listwy, z której można by było wykonać ramkę. Przycięłam ja do odpowiednich rozmierów deseczek bądź listewek piłką (do metalu, bo innej nie mogłam znaleźć).

Następnie, trzeba było jakoś je połączyć toteż wykonałam taki oto myk: pod kątem ok 45st (tak na oko) przycięłam końce listewek, w taki sposób aby każda deseczka pasowałam do kolejnej, formując zgrabny prostokąt bez środka. Do tej pracy wykorzystałam przyrząd, znaleziony w garażu przy kompletowaniu narzędzi do warszatu oraz piłę tym razem do drewna ;)


Końca wyszlifowałam papierem o drobnej strukturze.




Elementy dopasowałam do siebie i skleiłam je klejem do drewna, a następnie przybiłam po jednym gwoździu na każdym rogu. Całość pokryłam lakierobejcą.

Teraz pojawia sie problem jak połączyć elementy składowe. Nic prosteszego klej i gwoździe dadzą radę ;)
Na papierowej płycie (która jest również stosowana do obijania tyłu komód szaf, kredensów itp) przykleiłam obraz, przy użyciu odrobiny kleju na rogach.


Na koniec nasmarowałam brzegi ramki klejem i połączyłam razem z płytą.


Trzeba także było czymś docisnąć ;)


No i to by było na tyle. Prosta ramka, zrobiona zdecydowanie z nudów, praktycznie z zerowym wkładem własnym. Obraz jeszcze nie wisi na ścianie, ale jak znjadę na niego odpowiednie miejsce, wstawię fotkę na bloga. Pozdrawiam

sobota, 27 sierpnia 2011

Dla odmiany - modułowe origami


Origami modułowe - to kolejny rodzaj rękodzieła, z którym się zmierzyłam. Co prawda już jakis czas temu, ale wykonane przedmioty mają swoje zaszczytne i stałe miejsce w moim pokoju. Całym sekretem są części składowe -  małe poskładane trójkąciki. Oto jest szybki kursik jak stworzyć owe cząstki. Po wykonaniu sporej ilości, dopiero można awić sie w komponowanie całości. Można z nich wykonywać dowolne formy, o różnych kolorach. Tutaj polecam blog, który mnie inspiruje.
Origami modułowym zajmowałam sie jakiś rok temu. Przypomniałam sobie o nim znów niedawno i chciałam sie nim podzielić. W mojej skromnej kolekcji pozostało mi 5 przedmiotów. Kiedyś robiłam jeszcze wazony, koszyczki, pisanki, łabędzie różnej wielkości, kurczaczki itp

Łabądź
Tukan

Małpka

Czesio

Czesio II
Pan Gąbka ;)

Wielkość danego przedmiotu z origami modułowego zależy od wielkości trójkącików - im większe tym większy przedmiot. Aby utrwalić efekt można całość polakierować lakierem w sprayu
To tyle na dziś,  pozdrawiam!

wtorek, 23 sierpnia 2011

Lawendowa skrzyneczka [D]

Znów głownym tematem postu będzie decoupage... Pogoda jest kapryśna, więc to najlepsza pora na siedzenie w domu i wycinanie serwetek wieczorną porą.

Tym razem pod lupę trafia skrzyneczka z motywem lawendy [taaaa...aak znów lawenda ;P]. Skrzyneczkę posiadam z hurtowni, kupiona została w stanie surowym. Po odkręceniu śrubek, pomalowałam kanty na fioletowo, następnie przetarłam je świeczką, aby powstał efekt starości poprzez przetarcia, i pokryłam całą powierzchnię białą farbą akrylową. Kolejno przetarłam kanty drobnoziarnistym papierem ściernym i przykleiłam motyw lawendy. Kilkakrotne pomalowanie całości lakierem spowodowało ukończenie pracy.




Krótki i zwięzły post. Nie ma co się specjalnie rozpisywać... Przecierki te nie są specjalnie piękne, ale się starałam jak mogłam... najgorzej jest jak ścierasz papierem a tu farba, która ma zostać Ci schodzi ;/... można sie wściec... ale każdy ma swój sposób na to, ja jeszcze szukam własnego...
Pozdrawiam

poniedziałek, 15 sierpnia 2011

Dziki zestaw [A]


Jakiś rok temu stwierdziłam, że na biurku jest niemiło i ponuro, więc postanowiłam zmienić design przedmiotów znajdujących się na nim. Pod warsztat wzięłam  przybornik na długopisy mały i duży, lampę, podstawki, kartecznik oraz okrągłe pudełko. Wszystko okleiłam serwetką z motywem dżungli.
Zacznijmy od początku.
Duży przybornik na długopisy był czarny - możecie to sobie tylko wyobrazić, gdyż zdjęć nie mam, ale myślę, że to nie będzie trudne zadanie. Pomalowałam go białą farbą akrylową, aby motyw serwetki był widoczny. Z reguły tło pod serwtke musi być jasne, aby jakość była dobra. Następnie nakleiłam motyw, pokryłam kilkoma warstwami lakieru i voila przybornik gotowy.


Teraz kolej na mały przybornik na długopisy, nawet nie wiem czy tak to się nazywa, ale nie ważne. Nie ma co się rozpisywać. Również był czarny, pomalowałam go na biało i przykleiłam serwetkę. Kilka warstw lakieru i gotowe. Bez żadnych udziwnień.

Lampa została przed malowaniem rozkręcona na częsci pierwsze. Postanowiłam nie pokrywać całości motywem, tylko wybrane miejsca: czyli przycisk włączający oraz górny panel. Całość wygląda tak:


Pudełko jest po kaszce bebiko. Wykonane jest z metalu. Po pokryciu białą farbą, obkleiłam całość serwetką bez wycinania! Widać miejsce początku i końca serwetki, ale można obrócić tak, aby ten defekt nie był dostrzegalny ;)


Ostatnim przedmiotem z kompletu jest kartecznik. Został on wykonany od podstaw przeze mnie. Narysowałam na  kartonie siatkę na kartecznik, wycięłam i skleiłam w odpowiednich miejscach. Następnie pomalowałam na biało, nakleiłam serwetkę i to by było na tyle. Prezentuje się tak:


Wszystkie przedmioty robiłam na raty. Jakoś udało się skończyć. Serwetek na szczeście nie zabrakło, gdyż zrobiłam zapas 2 paczek, trzeba się zabezpieczać. Jeszcze zostało z pół paczki i już mam pomysł jak je wykorzystać ;] Pozdrawiam

niedziela, 14 sierpnia 2011

Prawie prostokątny kosz z papierowej wikliny [A]

Długo zbierałam się, aby spróbować zrobić z papierowej wikliny coś innego od okrągłych koszy (których wytworzyłam naprawdę sporo, małych i dużych, dla siebie, dla znajomych). Wybór padł na prostokątny... przepraszam prostopadłościenny, kosz. Był i jest to mój pierwszy tego typu wyrób, więc nie jest ideałem, naprawdę bardzo wiele mu do niego brakuje. Rurek poszło na niego masa, gdyż wymiary kosza wynoszą 80cm x 30cm x 35 cm. Spód wyplotłam bardzo szybko, ale plecenie wzwyż było niczym apogeum. Kosz zdecydowanie nie jest prostopadłościanem. Podejrzewam, że przyczyną może być brak wzorca, formy na kosz. Niesymetryczne dno również nie pomogło w utworzeniu zgrabnego prostopadłościanu.

Plotąc do góry miałam wiele problemów z opadającymi pionowymi pasmami rurek. Całość wyglądała masakrycznie (widać na zdj), wszystko poplątane. Jednakże jakoś sobie poradziłam, musiałam.
Po skończonej pracy całość pomalowałam na kolor kremowo-beżowy, a następnie pokryłam 1 warstwą lakieru. Teraz kosz znajduje się w sypialni, a zadaniem jego jest być schowkiem na włóczkę.



Zaraz biorę się za kolejny prostopadłościenny kosz, tym razem będzie na książki, ale narazie muszę sie wstrzymać, gdyż rurek mi zabrakło, a z gazetami też nie jest dobrze. Muszę się zaopatrzyć w materialy a potem lecę z kopyta. Pozdrawiam

środa, 10 sierpnia 2011

Młynek razy 3 [D]

Młynek to dla mnie kolejna powierzchnia do decoupage'owania. Każdy młynek to osobna historia.

Środkowy okaz został znaleziony w opłakanym stanie, bez szufladki, z zaśniedziałym, miedzianym szczytem dawno temu na poddaszu mojego domu, podczas remontu. Nadawał się tylko do malowania, więc toteż uczyniłam, ale jakieś 15 lat po. Motywem przewodnim zostały oliwki (wtedy jeszcze lawenda mną nie zawładnęła). Przeznaczenie młynka nie jest jakieś szczególne. Jest poprostu przedmiotem, który zdobi kuchnię.Choć ostatnio sprawdził sie w roli skarbonki.
Mlynek po prawej zakupiłam na targu za grosze. Dlaczego młynek? Sama nie wiem po co komu 3 nieużyteczne młynki, ale jestem dziwna... trochę.... Wiem jeden chyba podaruje w prezencie mojej znajomej, chyba sie ucieszy, ale po nim będzie kolejny, który już w surowym stanie czeka na półce, na swoją kolej.
Ostatni młynek również pochodzi z targu. Odnowiony został motywem jabłoni. Wyszedł jak wyszedł, to było juz dawno, to były moje początki. Ten jet wybrańcem dla znajomej ;P
Wszystkie młynki są w pełni sprawne, aczkolwiek nieużywane. Na dwóch pierwszych widnieją spękania, których za dobrze nie widać ze względu na słabe oświetlenie, będące powodem słabej jakości zdjęć. Na pierwszym. widnieją mopje jedne z pierwszych spęka, takie trochę paskowe, na drugim jest już trochę lepiej. Cały czas się uczę... [....i cały czas to zdanie powtarzam, co może jest trochę irytujące, więc z góry przepraszam]
To by było na tyle. Pozdrawiam.