poniedziałek, 21 listopada 2011

Etui na okulary w prezencie na mikołajki [D]



Witam garstkę podglądaczy postów ;) Zdjęcia nie są perfekcyjne z racji złego fotografa w postaci mojej osoby - gorszy dzień?, ból głowy? senność? albo po prostu brak umiejętności? ;P
Zbliża się grudzień wielkimi krokami. Rano wstaję- ciemno, wracam z pracy- ciemno. Popadam w deprechę... Muszę się czymś zająć, a że po pracy trochę mi się nudzi to robię to i owo. Szafy są skończone, młynek też, tylko jeszcze kosze nie są gotowe. W kolejnych postach przybliżę Wam sylwetkę szaf po drobnej odnowie. Tymczasem etui to moje kolejne twory.
Konie są w rzeczywistości ładniejsze niż na zdjęciach, kwiaty też. Etui mam ze sklepu po 2,5. Zgadnijcie za ile? Za 2,5zł ;) Pomalował, przykleiłam motyw i teraz grzecznie czekają do czasu jak podaruję je bliskim.



No... co by tu jeszcze.... aaa life is brutal. Czas leci nieubłaganie. Niby po pracy mam go w nadmiarze, ale jednak za mało -taka ot myśl filozoficzna=bezsensowna.
mój warsztat mieści się w budynku gospodarczym i , uwierzcie mi, czasami nie chce mi się wychodzić z cieplutkiego domku i robić, marznąc na mrozie 4-stopniowym ;) Co to będzie w styczniu. Uff aż boję się pomyśleć.
Aha i chciałam się pochwalić faktem, że dostałam (prawie w prezencie) witrynkę tj taką wiszącą, przeszkloną szafkę, która jest górą od kredensu. Ja mam zamiar ją umieścić w kuchni, gdzie moim zdaniem będzie czuła się wyśmienicie, oczywiście po koniecznych transformacjach.




Dobra koniec tego dobrego. Miejcie się.
Pozdrawiam

niedziela, 30 października 2011

Jesienna skrzyneczka ze słonecznikiem [D]


Po kolejnej długiej przerwie chce Wam zaprezentować kuferek, skrzyneczkę -jak zwał tak zwał- z motywem ze słonecznikiem. Została ona wykonana na prezent dla mojej znajomej. Celem kuferka jest bodajże przechowywanie różnych "pierdół"- czyli tego, co kobieta lubi najbardziej.
Pracy nie było szczególnie dużo. Najpierw należało rozkecić cały kuferek, aby potem do skręcić i skończyć. Bez sensu... ;P
Ładnie pokryłam powierzchnię (gotową, idealnie gładką) białą farbą, która jest chyba bazą do wszystkich moich prac. Ile to ja już litrów zużyłam?.... Potem się "przytegowało" słoneczniki. Oj tu było ciężko, gdyż miałam dylemat jak to wszystko skomponować, żeby..., żeby... było ładnie ;) Przyklejałam, odklejałam, przekręcałam, wyrywałam, zmywałam... wariacjom nie było końca, aż w końcu doszłam do końca ;P (nadużywam słowa "koniec" nieprawdaż?) Tj końca przyklejania, bo pracy przede mna na ten czas było sporo. Naokoło słoneczników pomalowałam pędzelkiem na kolor brązowo-podobny. Tu to była zabawa- slalom gigant normalnie. Nie umiem jeżdzić na nartach, więc to był, mozna tak powiedzieć, mój pierwszy raz ;p Boki zostały "malnięte" na żywy, ładny brąz. Po pokryciu całości lakierem i przykręceniu wszystkich częsci tj zawiasków, uchwytów, zameczków zakończyłam pracę z efektem widocznym na zdj poniżej, powyżej i w środku ;)








 Swoją drogą to łoneczki to ładne kwiaty i do tego jadalne, ciekawy jest świat. Tzn jakby się uprzeć to każdy kwiatek mozna skonsumować, ale ten jest taki charakterystyczny.



No, tak to by było wszystko. Teraz jestem totalnie zarobiona. Mam do roboty 2 szafy (trzecia jest w drodze), ramę do lustra, wieszaki sztuk 2 i ... aha i młynek (który idzie z postepem, już dorobiłam szufladkę ;P) no i kilka koszyków z papierowej wikliny, o których się dziś dowiedziałam (ale otrzymałam dostawę gazet, więc jest spoko, ale nie wiem kiedy ja się z tym wszystkim wyrobie) Tak więc po przyjściu ze szkoły/pracy od razu biorę się do roboty. Termin nas goni, więc w niedzielę także pracujemy, niestety. "Dzień święty święcić" - taaak każdy na swój sposób ;)
Trzymajcie się ciepło.
Pozdrawiam ;)

wtorek, 4 października 2011

Butelka pełna wina [D]


Butelkę z winem białym ''Chardonay" otrzymałam na trochę z misją nadania jej niecodziennego, odświętnego charakteru na ślub, gdyż młodzi zażyczyli sobie zamiast kwiatów, winne butelki. Możecie sobie o mnie pomyśleć: "ale fajnie idzie na weselną wyżerkę". Oj nie, nic bardziej mylnego, ja tylko wykonuje ją pośrednio dla Młodych, bezpośrednio dla bieżącego na uroczystość wujostwa.
Butelkę zaczynałam i kończyłam wiele razy: Za pierwszym podejściem wydawała mi się zbyt wieśniacka, za kolejnym mało przyozdobiona i tak wkoło, aż trafiłam na złoty środek.



Nie ma co się rozwodzić nad kolejnymi etapami tworzenia, gdyż zajęłoby to sporo miejsca i zapewne mój sposób pisania byłby dla większości niezrozumiały. Zatem odpuszczę sobie. Kreując kompozycje na butelce starałam się, aby każdy detal był paradoksalnie widoczny, a co za tym idzie dopracowany.

Przyozdabianie pełnej butelki na ślub było dla mnie tego typu pierwszym wyzwaniem. Ciężko było się oprzeć pokusie, która uwidaczniała się z każdym przechyelniem butelki, poprzez "wędrujący bąbelek" ;P efekt tej walki widać na zdjęciach - atest nienaruszony ;)




No i to na razie tyle. Pozdrawiam wszystkich

niedziela, 18 września 2011

Obrazki na deskach - decoupage [D]

Witam i z góry przepraszam za długi okres, w którym nie dodawałam postów. Byłam bardzo zajęta i teraz pragnę nadrobić zaległości,również dlatego iż "mój warsztat" przez ten czas nie wypoczywał.


Dziś chcę Wam pokazać 3 obrazki. Każdy jest inny, wykonane z dużymi odstępami czasu. Obrazki są dosyć stonowane, gdyż ich przeznaczeniem jest ściana w sypialni, która jest wykonana w stylu powiedzmy "prowansalskim". Prace posiadają wspólny punkt odniesienia w postaci motywu lawendy. Starałam się, aby każdy z nich był inny, wyjątkowy, niepowtarzalny.





Od strony technicznej, każdy obrazek składa się z deski i motywu serwetkowego. Deski zostały zamówione u znajomego stolarza, wykonane ze sklejki, doskonale imitującej drewno. Formą przypominają nieco deski do krojenia ;) Jak widać obraz można stworzyć bardzo tanim kosztem i odrobiną wysiłku. W sumie trzeba też wykazać sie pomysłowością, wyobraźnią.

 
Zwieńczeniem całej pracy jest wywiercenie z tyłu dziurki do połowy grubości deski, w celu możliwości przywieszenia na ścianie.
W ostatnim obrazku wykorzystałam technikę crackle czyli taką, której efektem są powstałe widoczne spękania wypełnione wewnątrz porporiną (takim magicznym proszkiem wróżek z bajek ;P)


Jeszcze raz przepraszam za zaniedbanie blogowania, obiecuję poprawę.
Pozdrawiam.

sobota, 3 września 2011

Prosta, bez udziwnień, rama do obrazu "Ostatniej wieczerzy" [A]

Obraz bez żadnej oprawy, taka tylko kartka, znalazłam na szafie, niedaleko maszyny do szycia. Właściwie, nie szukałam go zbytnio, tylko tak wpadł mi pod ręce, całkowicie przypadkowo. Toteż postanowiłam jakoś go uhonorować, nadać mu swojego rodzaju respektu, powagi i... nie wiem czego jeszcze- świetności?...
Dzień po odnalezieniu wzięłam się do roboty... ja to sobie lubię wynajdywać zajęcia, tym żyje... z dnia na dzień, bez perspektyw, planów na przyszłość, ale to się musi kiedyś zmienić, ale jeszcze nie teraz ;)
Należało zbić ramkę, prosto, łatwo i szybko. Poszukałam w pomieszczeniu gospodarczym, o dziwnej nazwie nadanej przez moją rodzinę "środkowy" (z tego względu, że jest pomiędzu dwoma innymi pomieszczeniami), jakiejś listwy, z której można by było wykonać ramkę. Przycięłam ja do odpowiednich rozmierów deseczek bądź listewek piłką (do metalu, bo innej nie mogłam znaleźć).

Następnie, trzeba było jakoś je połączyć toteż wykonałam taki oto myk: pod kątem ok 45st (tak na oko) przycięłam końce listewek, w taki sposób aby każda deseczka pasowałam do kolejnej, formując zgrabny prostokąt bez środka. Do tej pracy wykorzystałam przyrząd, znaleziony w garażu przy kompletowaniu narzędzi do warszatu oraz piłę tym razem do drewna ;)


Końca wyszlifowałam papierem o drobnej strukturze.




Elementy dopasowałam do siebie i skleiłam je klejem do drewna, a następnie przybiłam po jednym gwoździu na każdym rogu. Całość pokryłam lakierobejcą.

Teraz pojawia sie problem jak połączyć elementy składowe. Nic prosteszego klej i gwoździe dadzą radę ;)
Na papierowej płycie (która jest również stosowana do obijania tyłu komód szaf, kredensów itp) przykleiłam obraz, przy użyciu odrobiny kleju na rogach.


Na koniec nasmarowałam brzegi ramki klejem i połączyłam razem z płytą.


Trzeba także było czymś docisnąć ;)


No i to by było na tyle. Prosta ramka, zrobiona zdecydowanie z nudów, praktycznie z zerowym wkładem własnym. Obraz jeszcze nie wisi na ścianie, ale jak znjadę na niego odpowiednie miejsce, wstawię fotkę na bloga. Pozdrawiam

sobota, 27 sierpnia 2011

Dla odmiany - modułowe origami


Origami modułowe - to kolejny rodzaj rękodzieła, z którym się zmierzyłam. Co prawda już jakis czas temu, ale wykonane przedmioty mają swoje zaszczytne i stałe miejsce w moim pokoju. Całym sekretem są części składowe -  małe poskładane trójkąciki. Oto jest szybki kursik jak stworzyć owe cząstki. Po wykonaniu sporej ilości, dopiero można awić sie w komponowanie całości. Można z nich wykonywać dowolne formy, o różnych kolorach. Tutaj polecam blog, który mnie inspiruje.
Origami modułowym zajmowałam sie jakiś rok temu. Przypomniałam sobie o nim znów niedawno i chciałam sie nim podzielić. W mojej skromnej kolekcji pozostało mi 5 przedmiotów. Kiedyś robiłam jeszcze wazony, koszyczki, pisanki, łabędzie różnej wielkości, kurczaczki itp

Łabądź
Tukan

Małpka

Czesio

Czesio II
Pan Gąbka ;)

Wielkość danego przedmiotu z origami modułowego zależy od wielkości trójkącików - im większe tym większy przedmiot. Aby utrwalić efekt można całość polakierować lakierem w sprayu
To tyle na dziś,  pozdrawiam!

wtorek, 23 sierpnia 2011

Lawendowa skrzyneczka [D]

Znów głownym tematem postu będzie decoupage... Pogoda jest kapryśna, więc to najlepsza pora na siedzenie w domu i wycinanie serwetek wieczorną porą.

Tym razem pod lupę trafia skrzyneczka z motywem lawendy [taaaa...aak znów lawenda ;P]. Skrzyneczkę posiadam z hurtowni, kupiona została w stanie surowym. Po odkręceniu śrubek, pomalowałam kanty na fioletowo, następnie przetarłam je świeczką, aby powstał efekt starości poprzez przetarcia, i pokryłam całą powierzchnię białą farbą akrylową. Kolejno przetarłam kanty drobnoziarnistym papierem ściernym i przykleiłam motyw lawendy. Kilkakrotne pomalowanie całości lakierem spowodowało ukończenie pracy.




Krótki i zwięzły post. Nie ma co się specjalnie rozpisywać... Przecierki te nie są specjalnie piękne, ale się starałam jak mogłam... najgorzej jest jak ścierasz papierem a tu farba, która ma zostać Ci schodzi ;/... można sie wściec... ale każdy ma swój sposób na to, ja jeszcze szukam własnego...
Pozdrawiam